Search result: 74 articles

x
Article

Access_open De ventielfunctie van de artikel 12 Sv-procedure: van georganiseerd wantrouwen naar gezamenlijk politiek project?

Journal Netherlands Journal of Legal Philosophy, Issue Pre-publications 2022
Keywords Article 12-procedure, principle of opportunity, liberalism, judicial activism, democratic legitimacy
Authors Sophie Koning
AbstractAuthor's information

    Originally, Article 12 of the Dutch Code of Criminal Procedure was intended as a correction mechanism for the prosecution monopoly of the Public Prosecution Service. In a later stage, the private interest of complainants (or victims) became more central. This article argues that a third function now emerges: a valve function for social dissatisfaction. The social conflicts that underly the proceedings in these socially sensitive cases give rise to new democratic legitimacy problems. However, an appropriate normative framework that captures these new democratic demands has not yet been constructed. To this end, this article provides an alternative democratic vocabulary in order to bridge the gap between empirical and normative notions of legitimacy. By means of a historical and normative analysis, it will be argued that Article 12 has an important democratic potential within the characteristically autonomous Dutch system of criminal law.


Sophie Koning
Sophie Koning is promovendus aan de Universiteit Leiden.
Article

Access_open Solidarity and Community

From the Politics of the Clan to Constituent Power

Journal Netherlands Journal of Legal Philosophy, Issue 2 2021
Keywords Solidarity, Community, COVID-19 pandemic, Humanity, Ethnocentrism
Authors Luigi Corrias
AbstractAuthor's information

    What is at stake in invoking solidarity in legal-political contexts? The guiding hypothesis of this article is that solidarity is always and necessarily linked to the concept of community. A plea for solidarity will, in other words, directly lead one to the question: solidarity with whom? On the one hand, solidarity may be understood as extending only to those who belong to the same community as us. In this reading, solidarity builds upon an already existing community and applies to members only. On the other hand, invoked by those who aim to question the status quo, solidarity also plays a key role in practices of contestation. In these contexts, it focuses on collective action and the reimagination of political community. The article ends by articulating how this second interpretation of solidarity might prove helpful in making sense of our current predicament of a global pandemic.


Luigi Corrias
Luigi Corrias is Assistant Professor of Legal Philosophy, Vrije Universiteit Amsterdam.
Article

Access_open Ruled by Fear or Safety-Related Empowerment

The Experience and Meaning of Penal Protection Orders in Intimate Partner Violence in the Netherlands

Journal Erasmus Law Review, Issue 3 2021
Keywords intimate partner violence, stalking, protection orders, empowerment, safety, well-being
Authors Irma W.M. Cleven
AbstractAuthor's information

    This study uses a novel approach to understand the experience and meaning of unsafety and the contribution of penal protection orders to victim empowerment in cases of intimate partner violence (IPV). In ten in-depth interviews, IPV survivors reflect on their relationship with their ex-partner and the previous years in which the order against their ex-partner was issued, including its role within the wider process of coming to terms with IPV victimisation and moving on. Depending on expectations of protection orders (POs) enforcement and deterrence, POs enhance one’s safety-related self-efficacy and result in a sense of empowerment. Its meaning can be understood in terms of one’s power from the ex-partner, power to act, status vis-à-vis the offender and the wider community, care/help of the CJS, and unity/togetherness with the wider community. Several implications for theoretical and empirical research and practice are discussed.


Irma W.M. Cleven
Irma W.M. Cleven, MSc, is PhD Candidate at the Department of Criminology of the Erasmus University Rotterdam, the Netherlands.
Article

Access_open Dutch Penal Protection Orders in Practice

A Study of Aims and Outcomes

Journal Erasmus Law Review, Issue 3 2021
Keywords enforcement practice, victim safety, street level bureaucracy, criminal justice chain, penal protection orders
Authors Tamar Fischer and Sanne Struijk
AbstractAuthor's information

    Penal protection orders (PPOs) aim to protect initial victims from repeat victimisation and in a broader sense from any danger for his or her dignity or psychological and sexual integrity and may therefore be important instruments for victim safety. However, knowledge on the actual practice of the PPOs and the successes, dilemmas and challenges involved is scarce. In this article, we describe the legal framework and actual enforcement practice of Dutch PPOs. The theoretical framework leading our explorative analyses regards Lipsky’s notion of ‘street-level bureaucracy’ and the succeeding work of Maynard & Musheno and Tummers on coping strategies and agency narratives of frontline workers. Using interview data from criminal justice professionals, victims and offenders, we describe the conditions of the enforcement practice and answer the question which coping mechanisms and types of agencies the professionals tend to apply in order to meet the legislative aims and to protect victims as effectively as possible. Results show that the five conditions described by Lipsky are clearly present. So far, in almost all situations the process of monitoring violations is reactive and because knowledge on risk indicators for violent escalation is still limited, it is difficult for frontline workers to decide how many and what type of resources should be invested in which cases. This results in a ‘moving away from clients’ strategy. However, within this context in which reactive enforcement is the default, we also found several examples of coping that represent ‘moving towards clients’ strategies.


Tamar Fischer
Tamar Fischer is Associate Professor of Criminology at the Erasmus Universiteit Rotterdam, the Netherlands.

Sanne Struijk
Sanne Struijk is Professor of Penal Sanctions Law and associate professor of Criminal Law at the Erasmus University Rotterdam, the Netherlands.

Sanne Struijk
Sanne Struijk is Professor of Penal Sanctions Law, Erasmus School of Law, Rotterdam, the Netherlands, and also Endowed Professor Penology and Penitentiary Law, Rijksuniversiteit Groningen, Groningen, the Netherlands.
Article

Access_open Victim-Offender Contact in Forensic Mental Health

Resocialisation and Victim Acknowledgement During the Execution of the Dutch TBS Order

Journal Erasmus Law Review, Issue 3 2021
Keywords victim-offender contact, resocialisation, victim acknowledgement, forensic psychiatry, mentally disordered offenders
Authors Lydia Dalhuisen and Alice Kirsten Bosma
AbstractAuthor's information

    Crime victims have gained a stronger position in all phases of the criminal procedure, including the post-sentencing phase. It is in this phase specifically that victims’ needs and interests relating to acknowledgement interplay with the offenders’ needs and interests relating to resocialisation. In the Netherlands, offenders who suffer from a mental disorder at the time of the offence limiting their criminal accountability and pose a significant safety threat, can be given a TBS order. This means that they are placed in a forensic psychiatric hospital to prevent further crimes and receive treatment aimed at resocialisation. As resocialisation requires the offender to return to society, contact with the victim might be a necessary step. This article focuses on victim-offender contact during the execution of this TBS order, and looks at risks and opportunities of victim-offender contact in this context, given the particular offender population. Offenders are divided into three groups: those with primarily psychotic disorders, those suffering from personality disorders and those with comorbidity, especially substance abuse disorders. The TBS population is atypical compared to offenders without a mental disorder. Their disorders can heighten the risks of unsuccessful or even counterproductive victim-offender contact. Yet, carefully executed victim-offender contact which includes thorough preparation, managing expectations and choosing the right type of contact can contribute to both successful resocialisation as well as victim acknowledgement.


Lydia Dalhuisen
Lydia Dalhuisen, PhD, is Assistant Professor at the Utrecht University, the Netherlands.

Alice Kirsten Bosma
Alice Kirsten Bosma is Assistant Professor at the Faculty of Law of Tilburg University, the Netherlands.
Article

Restorative justice practice in forensic mental health settings: bridging the gap

Journal The International Journal of Restorative Justice, Issue Online First 2021
Keywords restorative justice in mental health, evidence-based practice, institutional settings, victims, ethics
Authors Gerard Drennan and Fin Swanepoel
AbstractAuthor's information

    The ‘clinic’ has developed sophisticated systems for responding to the challenge of serious mental health conditions. Mental health services combine hierarchical decision-making processes, with clear medical authority, with interventions that are required to be evidence-based to the highest standard. This is a system in which ethical, defensible practice is imperative to protect the public and to protect practitioners from legal liability in the event of adverse outcomes. Restorative justice interventions are powerful ‘medicine’. At their best, they change lives. However, the evidence base for formal restorative justice interventions when ‘administered’ to people with severe mental health difficulties is almost non-existent. It is into this relative vacuum of empirical support that initial steps are being taken to formalise access to restorative justice for mental health populations. This article will consider the challenges for applications of restorative justice in mental health settings and how the gap between the principle of equality of access and actual practice could be conceptualised and bridged. Recommendations include a rigorous commitment to meeting the needs of victims; a focus on the mental health patient’s capacity to consent rather than the capacity to benefit; practice-based evidence development and the inclusion of restorative justice awareness in all mental health practitioner training.


Gerard Drennan
Gerard Drennan is Head of Psychology & Psychotherapy at South London & Maudsley NHS Foundation Trust, London, United Kingdom.

Fin Swanepoel
Fin Swanepoel is a Restorative Justice Practitioner at South London & Maudsley NHS Foundation Trust, London, United Kingdom. Corresponding author: Gerard Drennan at Gerard.Drennan@slam.nhs.uk. Acknowledgements: We wish to thank the reviewers of the first submission of this article for their helpful comments and suggestions as the article was significantly improved by their guidance. We also wish to thank our colleagues in forensic mental health services who are also working to introduce restorative justice practices in their settings. We have learnt so much from their vision and commitment. We have been sustained in our journey because we journey with them.

    Deze analyse bespreekt uitvoerig de argumenten van voor- en tegenstanders van het wetsvoorstel ter versoepeling van de Belgische abortuswetgeving (2019-…). Het fel bediscussieerde wetsvoorstel beoogt het zelfbeschikkingsrecht van de zwangere persoon uit te breiden en abortus te destigmatiseren. Door vrijwillige zwangerschapsafbreking als gezondheidszorg te kwalificeren geven de indieners van het wetsvoorstel tevens de voorkeur aan een gezondheidsrechtelijk traject op maat van de zwangere persoon als patiënt. De inkorting van de wachtperiode-en het schrappen van abortusspecifieke informatieverplichtingen geven in die zin blijk van vertrouwen in de zwangere persoon, in het kwalitatief handelen van de zorgverlener en in de waarborgen die het gezondheidsrecht reeds biedt. De wetgever dient met andere woorden uit te maken (1) welke regels hij in de context van abortus nodig acht, (2) of deze regels reeds worden gewaarborgd door de algemene gezondheidswetten- en deontologie, en (3) of de vooropgestelde regels hun doel bereiken. Een uitbreiding van het zelfbeschikkingsrecht van de zwangere persoon wordt tevens bewerkstelligd door de termijnuitbreiding van twaalf naar achttien weken voor abortus op verzoek. Een keuze voor een termijn is steeds in zekere mate willekeurig, doch reflecteert een beleidsethische keuze waarbij wordt gezocht naar een evenwicht tussen de bescherming van ongeboren leven en het zelfbeschikkingsrecht van de zwangere persoon. Praktische bekommernissen vormen hierbij geen fundamenteel bezwaar tegen een termijnuitbreiding maar dienen, in overleg met de betrokken sector, te worden geanticipeerd en maximaal te worden opgevangen door middel van organisatorische (niet-noodzakelijk juridische) initiatieven. Ten slotte beogen de indieners van het wetsvoorstel opheffing van alle strafsancties voor vrijwillige zwangerschapsafbreking. Op rechtstheoretisch vlak blijven echter vragen bestaan omtrent de manier waarop dit voorstel een volledige depenalisering doorvoert. Hoewel het tuchtrecht enige rol kan spelen bij gebrek aan strafsancties, creëert de vooropgestelde depenalisering van ongeoorloofde zwangerschapsafbreking door een arts een rechtsonzekere situatie.
    ---
    This analysis extensively discusses the arguments of supporters and opponents of the legislative proposal to relax the Belgian abortion legislation (2019-…). The heavily debated proposal primarily aims to expand the pregnant person’s right to self-determination and to destigmatise abortion. By qualifying consensual termination of pregnancy as health care, the supporters of the proposal also prioritise an individualised, health-oriented approach towards the pregnant person as patient. In the same vein, the diminished waiting period and the removal of abortion-specific information duties express trust in the pregnant person, in the qualitative conduct of the health care provider, and in the guarantees that the health law already provides. In other words, the legislator must determine 1) which regulations it deems necessary in the context of abortion, 2) whether these regulations are already guaranteed by general health laws and ethics, and 3) whether the proposed regulations achieve their intended purpose. An expansion of the pregnant person’s right to self-determination is also achieved by the extension from twelve to eighteen weeks as a limit for abortion on request. Although a time limit is always arbitrary to some extent, it mainly reflects a policy-ethical decision in which a balance is sought between the protection of unborn life and the pregnant person’s right to self-determination. Practical concerns do not establish a fundamental objection to the extension of such limit, but must, in consultation with the medical profession, be anticipated and dealt with as much as possible by means of organisational (not necessarily legal) initiatives. Finally, the proposal lifts all criminal sanctions currently applicable to consensual termination of pregnancy. On a legal-theoretical level, however, questions remain about the way in which the proposal implements full depenalisation. Although disciplinary law can play some role in the absence of criminal sanctions, the depenalisation of unlawful termination of pregnancy by a health care professional produces legal uncertainty.


F. De Meyer
Fien De Meyer doet doctoraatsonderzoek naar regelgeving inzake abortus aan de Universiteit van Antwerpen.

C. De Mulder
Charlotte De Mulder doet doctoraatsonderzoek naar het statuut van ongeboren leven aan de Universiteit van Antwerpen.
Article

Access_open Moet de strafrechter ook de scheidsrechter zijn van het publieke debat?

De scheiding der machten in het licht van de vrijheid van meningsuiting voor volksvertegenwoordigers

Journal Netherlands Journal of Legal Philosophy, Issue 2 2020
Keywords Freedom of speech, Separation of powers, Criminal law, Hate speech, Legal certainty
Authors Jip Stam
AbstractAuthor's information

    This article contains a critical review of the provisions in the Dutch penal code regarding group defamation and hate speech. It is argued that not only these provisions themselves but also their application by the Dutch supreme court, constitutes a problem for the legitimacy and functioning of representative democracy. This is due to the tendency of the supreme court to employ special constraints for offensive, hateful or discriminatory speech by politicians. Because such a special constraint is not provided or even implied by the legislator, the jurisprudence of the supreme court is likely to end up in judicial overreach and therefore constitutes a potential – if not actual – breach in the separation of powers. In order to forestall these consequences, the protection of particularly political speech should be improved, primarily by a revision of the articles 137c and 137d of the Dutch penal code or the extension of parliamentary immunity.


Jip Stam
Jip Stam is onderzoeker en docent bij de afdeling Encyclopedie van de rechtswetenschap aan de Leidse rechtenfaculteit.

Klaas Rozemond
Klaas Rozemond is universitair hoofddocent strafrecht Vrije Universiteit Amsterdam.

    De grote toestroom van migranten en asielzoekers in de EU houdt vandaag nog steeds verschillende regelgevers wakker. Niet alleen de nationale overheden, maar ook de EU-regelgevers zoeken naarstig naar oplossingen voor de problematiek. Daartoe trachten de EU-regelgevers het Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel (GEAS) bij te werken.
    Binnen de groep migranten en asielzoekers bestaat een specifiek kwetsbaar individu: de niet-begeleide minderjarige vreemdeling (NBMV). Hij is zowel vreemdeling als kind en kreeg reeds ruime aandacht binnen de rechtsleer. Nochtans werd deze aandacht niet altijd weerspiegeld in de EU-wetgeving. Het lijkt alsof hij door de regelgevers af en toe uit het oog verloren werd.
    Uit het onderzoek blijkt dat de EU-regelgevers nog een zekere weg te gaan hebben. In de eerste plaats bestaat er wat betreft het geheel aan regels met betrekking tot de NBMV weinig coherentie. De EU-regelgevers zouden bijvoorbeeld meer duidelijkheid kunnen scheppen door een uniforme methode vast te leggen voor de bepaling van de leeftijd van de NBMV. Hetzelfde geldt voor een verduidelijking van de notie ‘het belang van het kind’ binnen asiel en migratie. Verder blijken de Dublinoverdrachten en de vrijheidsontneming van de NBMV nog steeds gevoelige pijnpunten. Hier en daar moet aan de hervorming van het asielstelsel nog wat gesleuteld worden, zodat de rechten van de NBMV optimaal beschermd kunnen worden.
    ---
    Today, the large influx of migrants and asylum seekers into the European Union (EU) keeps several regulators awake. Not only national authorities, but EU regulators too are diligently searching for solutions to the problems. To this end, EU regulators are seeking to update the Common European Asylum System (CEAS).
    There is however a particularly vulnerable individual within the group of migrants and asylum seekers: the unaccompanied alien minor (UAM). These minors already received a great deal of attention within legal doctrine. However, this attention was not always reflected in EU legislation. It seems as if UAM are occasionally lost from sight by the regulators.
    This article shows that the EU regulators still have a certain way to go. First, there is little coherence in the set of rules relating to the UAM. The EU regulators could, for example, create more clarity by laying down a uniform method for determining the age of the UAM. The same applies to a clarification of the notion of 'best interests of the child' within the context of asylum and migration. Second, the proposal for a new Dublin Regulation and the proposal for a new Reception Conditions Directive still appear to be sensitive. Here and there, the reform of the asylum system still needs adjustments, so that the rights of UAM can be optimally protected."


Caranina Colpaert LLM
Caranina Colpaert is PhD researcher

Tom Daems
Tom Daems is Associate Professor at the Leuven Institute of Criminology (LINC), KU Leuven, Leuven, Belgium.
Article

The shame of injustice: the ethics of victimology and what it means for restorative justice

Journal The International Journal of Restorative Justice, Issue 3 2019
Keywords Victimology, restorative justice, shame, Bernard Williams, Susan Brison
Authors Antony Pemberton
AbstractAuthor's information

    The role of shame in restorative justice has a long pedigree. Most often shame has been conceptualised in terms of the act of the offender. The focus of this paper is instead on the shame of the person experiencing wrongdoing: a victim who is neither guilty nor responsible for the experience. This has the advantage of making more clear that shame fundamentally concerns an experience of ‘who I am’ rather than ‘what I have done’, while the reaction to the experience of shame in victimization should involve attention to the identity-related questions that are posed by this experience. This way of viewing shame is connected to the distinction between countering injustice and doing justice, and offers a number of fresh insights into victimological phenomena in restorative justice and restorative justice more generally.


Antony Pemberton
Professor of Restorative Justice, Leuven Institute of Criminology, KU Leuven, Leuven, Belgium; Professor of Victimology, Tilburg Law School, Tilburg University, Tilburg, the Netherlands.

    Hoe was het met de Nederlandse rechtsfilosofie gesteld in de eerste jaren na de bevrijding? In die periode lag binnen de Vereniging voor Wijsbegeerte des Rechts (VWR) het accent op de verhouding tussen recht en gerechtigheid in het licht van het recente verleden. Dit artikel bespreekt interventies van drie actieve VWR-leden in de jaren 1946-1949: C.M.O. van Nispen tot Sevenaer, I. Kisch en G.E. Langemeijer. Gelet op het sterke accent op de relatie tussen recht en moraal in deze periode, is het niet verwonderlijk dat de rechtsfilosofie van Gustav Radbruch destijds binnen de VWR veel bijval kreeg. Wat was Radbruchs invloed op deze drie rechtsfilosofen? Het artikel besluit met een bespreking van de herdenkingsrede die VWR-voorzitter M.P. Vrij in 1949 uitsprak bij het dertigjarig bestaan. Deze rede markeert het eindpunt van vier jaar van intensieve aandacht voor de rechtsfilosofische implicaties van de ervaring van juridisch onrecht.


Wouter Veraart
Wouter Veraart is hoogleraar Rechtsfilosofie aan de Vrije Universiteit Amsterdam.
Discussion

Access_open Tegen academische reservaten. Pleidooi voor een ‘leesbare’ rechtsfilosofie

Journal Netherlands Journal of Legal Philosophy, Issue 2 2019
Keywords interdisciplinariteit, wijsbegeerte van het recht, wetenschapspolitiek, rechtsfilosofie, rechtenstudie
Authors Niels Graaf
AbstractAuthor's information

    De wijsbegeerte van het recht, ooit koningin der rechtswetenschap, is onderdeel geworden van de juridische ‘perspectiefvakken’. Daarmee is het risico ontstaan dat uiteindelijk het ‘perspectiefvak’ dat het beste aansluit bij de wetenschap van het positieve recht (institutioneel) zegeviert. Academische l’art pour l’art in de zin dat een subdiscipline als de wijsbegeerte van het recht zich in een afgeschermde traditie opsluit, moet daarom worden voorkomen. Tegelijkertijd is het zaak dat perspectiefvakken niet alleen hun argumentatie verrijken en schrijven voor een groter lezerspubliek, maar zich ook duidelijker naar de buitenwereld presenteren als niet inwisselbaar, maar complementair.


Niels Graaf
Niels Graaf is promovendus Rechtstheorie aan de Universiteit Utrecht.

    This article is part of a broader discussion about attaining a full-fledged child-friendly (criminal) justice. Attaining that goal is particularly challenging in cases of international parental abduction, due to the involvement of two branches of law. It is examined to what extent the current interaction guarantees a decision in the best interests of the child. More specifically, the implications of the adage le criminel tient le civil en état are scrutinised from a children’s rights perspective.
    The central research question reads: “to what extent can the adage le criminal tient le civil and état be upheld when further elaborating the best interests of the child in criminal law, more specifically in the interaction between civil and criminal law?” The research wants to contribute to the debate of the difficult triangular relationship between civil law, criminal law and children's rights law.
    In cases of child abduction, the link and interaction between the two procedures goes beyond the traditionally accepted scope of civil damages arising from a criminal offense. Nevertheless, both procedures following a parental abduction are based on the same facts and are inextricably linked, which means that they have to be assessed together, which means that they should be judged together. The question arises as to how the two parallel procedures can be coordinated better, now that it is clear that they may significantly influence each other.
    A full-fledged application of the adage means that a decision concerning the return of the child can only be handed down from the moment when the criminal proceeding (concerning the prosecution of the parent) is completed. It is immediately clear that this cannot be in the best interests of the child.
    It is argued that the adage must be abandoned or reversed to guarantee article 3 CRC. This statement is substantiated with arguments of both practical (referring to the time course) and fundamental (importance of the child best interets as a first consideration) nature. Thereby counterarguments are anticipated.
    ---
    Dit artikel kadert binnen de bredere discussie inzake het streven naar een kindvriendelijk (straf)rechtssysteem. In zaken van internationale parentale ontvoering, waarbij twee rechtstakken betrokken zijn, is dit bijzonder uitdagend. Er wordt onderzocht in welke mate de huidige interactie tussen beide rechtstakken het belang van het kind waarborgt. Concreet wordt het adagium le criminel tient le civil en état vanuit een kinderrechten-perspectief aan een kritische blik onderworpen.
    De centrale onderzoeksvraag luidt: “in welke mate is het adagium le criminel tient le civil and état houdbaar in de verdere uitwerking van het belang van het kind in het strafrecht, meer bepaald in de wisselwerking tussen burgerlijk en strafrecht?” Het artikel wil aan het belang van het kind een duidelijkere positie geven in de moeilijke driehoeksverhouding tussen burgerlijk recht, strafrecht en kinderrechten.
    In zaken van kinderontvoering gaat het de toepassing van het adagium verder dan de traditioneel aanvaarde reikwijdte van civielrechtelijke schadevergoedingen die voortvloeien uit een strafbaar feit. Niettemin zijn beide procedures, volgend op een parentale ontvoering, gebaseerd op dezelfde feiten en onlosmakelijk verbonden met elkaar, wat betekent dat ze samen moeten worden beoordeeld. De vraag rijst hoe de twee parallelle procedures beter gecoördineerd kunnen worden, nu duidelijk is dat ze elkaar op een significante manier kunnen beïnvloeden.
    Onverkorte toepassing van het adagium betekent dat de burgerlijke beslissing betreffende de terugkeer van het kind pas kan plaatsvinden vanaf het moment dat de strafrechtelijke procedure (betreffende de vervolging van de ouder) is voltooid. Het is meteen duidelijk dat dit niet in het belang van het kind kan zijn.
    Er wordt geargumenteerd dat het adagium moet worden verlaten dan wel omgedraaid om artikel 3 IVRK te garanderen. Argumenten van zowel praktische (verwijzend naar de tijdsverloop) als fundamentele (belang van het kind als eerste overweging) aard onderbouwen dit standpunt. Daarbij wordt geanticipeerd op tegenargumenten.


Elise Blondeel MSc
Doctoraal onderzoekster Strafrecht & Rechten van het Kind (BOF-mandaat). Onderzoeksdomein: Internationale Parentale Ontvoering. Lid van het IRCP (Institute for International Research on Criminal Policy) en het HRC (Human Rights Centre).

prof. dr. Wendy De Bondt
Professor Strafrecht/Rechten van het Kind/Jeugdrecht aan Universiteit Gent. Onderzoeksdomein: (Europees) strafrecht(elijk beleid) & Rechten van het Kind. Lid van het IRCP (Institute for International Research on Criminal Policy) en het HRC (Human Rights Centre).
Article

Access_open Broken rules, ruined lives

Een verkenning van de normativiteit van de onrechtservaring

Journal Netherlands Journal of Legal Philosophy, Issue 1 2019
Keywords onrecht, Slachtofferrechten, Benjamin, Shklar
Authors Nanda Oudejans and Antony Pemberton
AbstractAuthor's information

    Hoewel de rechtspositie van slachtoffers de afgelopen decennia verstevigd lijkt, blijft de relatie tussen slachtoffer en strafrecht ongemakkelijk. Rechtswetenschappers tonen zich bezorgd dat de toenemende aandacht voor de belangen van slachtoffers uitmondt in ‘geïnstitutionaliseerde wreedheid.’ Deze zorg wordt echter gevoed door een verkeerd begrip van slachtofferschap en heeft slecht begrepen wat het slachtoffer nu eigenlijk van het recht verlangt. Deze bijdrage probeert de vraag van het slachtoffer aan het recht tot begrip te brengen. Wij zullen de onrechtservaring van het slachtoffer conceptualiseren als een ontologisch alleen en verlaten zijn van het slachtoffer. Het aanknopingspunt om de relatie tussen slachtoffer en recht opnieuw te denken zoeken wij in deze verlatenheid. De kern van het betoog is dat het slachtoffer (mede) in het recht beschutting zoekt tegen deze verlatenheid, maar ook altijd onvermijdelijk tegen de grenzen van het recht aanloopt. Van een rechtssysteem dat zich volledig uitlevert aan de noden van slachtoffers kan dan ook geen sprake zijn. Integendeel, het recht moet zijn belang voor slachtoffers deels zien in de onderkenning van zijn eigen beperkingen om onrecht te keren, in plaats van de onrechtservaring van het slachtoffer weg te moffelen, te koloniseren of ridiculiseren.


Nanda Oudejans
Nanda Oudejans is universitair docent rechtsfilosofie aan de Universiteit Utrecht.

Antony Pemberton
Antony Pemberton is hoogleraar victimologie aan Tilburg University.

Annemieke Wolthuis
Annemieke Wolthuis (PhD) is an independent researcher, trainer and mediator in the field of human rights, children’s rights and restorative justice.

Jacques Claessen
Jacques Claessen (PhD) is an Associate Professor of Criminal Law and Criminal Procedure at the Department of Criminal Law and Criminology of the Faculty of Law at Maastricht University.

Gert Jan Slump
Gert Jan Slump (MA) is an independent criminologist, restorative justice consultant and social entrepreneur.

Anneke van Hoek
Anneke van Hoek (MA) is an independent criminologist.
Article

The adventure of the institutionalisation of restorative justice in Belgium

Journal The International Journal of Restorative Justice, Issue 2 2018
Keywords Restorative justice, institutionalisation, penal change, Belgium
Authors Anne Lemonne
AbstractAuthor's information

    At first glance, the adventure of restorative justice (RJ) in Belgium can be considered a real success story. At the turn of the 21st century, programmes oriented towards this justice model officially determined the criminal justice agenda. What were the key ideas that led to the conceptualisation of restorative justice in Belgium? Who were the main actors and agencies that carried them out? What were the main issues that led to the institutionalisation of restorative justice? What are the effects of its implementation on the Belgian criminal justice system in general? This article strives to present the main findings of a study on the basis of an extensive data collection effort and analysis targeting discourses and practices created by actors from the Belgian academic, scientific, political, administrative, social work and judicial spheres from the 1980s to 2015.


Anne Lemonne
Anne Lemonne is a researcher at the Department of Criminology, National Institute for Criminalistics and Criminology (NICC) and a member of the Centre de recherches criminologiques at the Université Libre de Bruxelles (ULB), Brussels, Belgium. Contact author: Anne.Lemonne@just.fgov.be.

    In deze bijdrage wordt een reactie gegeven op de publicatie van Van Montfoort (2018), ‘Beschuldigingen van kindermishandeling en echtscheidingsconflicten. Reactie op De Ruiter & Van Pol (2017)’. Van Montfoort richt zich in zijn reactie exclusief op onze vraag over de prevalentie van valse beschuldigingen van kindermishandeling in onze websurvey bij meer dan 800 juridische en sociale professionals in Nederland die in hun werk met conflictscheidingen te maken hebben. Wij delen zijn standpunten niet en betogen dat het voor juridische en sociale professionals noodzakelijk is om kennis te hebben van prevalentieschattingen om tunnelvisie te vermijden. Daarnaast geven wij aan dat verbetering van het feitenonderzoek in omgangszaken noodzakelijk is.
    ---
    This contribution is a response to Van Montfoort (2018), ‘Allegations of child abuse in conflictual divorce cases. Response to De Ruiter & Van Pol (2017)’ . Van Montfoort focusses his response exclusively on the question concerning the prevalence of false allegations of child abuse from our websurvey among more than 800 legal and social professionals in the Netherlands who are dealing with high conflict divorce cases in their work. We do not share his viewpoints and argue that both legal and social professionals need to have knowledge of prevalence estimations (‘base rates’) in order to avoid tunnel vision. We also emphasize the need for improvements in fact finding in child custody cases in our country and provide examples of recent initiatives to this end.


Prof. dr. Corine de Ruiter
Prof. dr. Corine de Ruiter is a licensed clinical psychologist (BIG) in The Netherlands. She serves as professor of Forensic Psychology at Maastricht University. She also has a private practice. Her research focuses on the interface between psychopathology and crime. She has a special interest in the prevention of child abuse and intimate partner violence because they are both very common and often overlooked in practice.
Showing 1 - 20 of 74 results
« 1 3 4
You can search full text for articles by entering your search term in the search field. If you click the search button the search results will be shown on a fresh page where the search results can be narrowed down by category or year.